Soluk benizli çocukların çıplak ayaklarıyla koşturduğu sokaklardan geçiyoruz hepimiz.Onlar bizi farkederken, biz ise görmüyoruz-görmek istemiyoruz-onları.Yağmur mevsimleri kapımıza dayandığında bizim için güzel, onlar için çekilmez günlerin habercisi oluyor.Hiç soruyor muyuz onlara kaç çift ayakkabın var diye? Çok mu komik olurdu bu ? Hala soruyor musunuz yoksa?Gökyüzünü kim ağlatıyor ya da gökyüzü kimin haline ağlıyor?
